از روزی ‌كه عزیزی وبلاگ رو برام ساخت نخواستم پست بزنم تا امروز ...

آخه امروز مثلا تولدمه !

يك سال ديگه هم گذشت و من يك سال بزرگتر شدم !

چقدر زود ميگذره اين زمان ها !

انگار همين ديروز بود ...   چقدر زود دیر میشه ...!

...

همين ، ديگه هيچی ‌به ذهنم نميرسه كه بخوام بنويسم !

از مهدیه جون و دوست عزیزشون هم تشکر می کنم بخاطر محبتهاشون ... مهدیه جون ازت ممنونم ...

خوب يه شعرم می‌ نويسم و تقديمش ميكنم به كسی ‌كه وبلاگ رو برام ساخت و اولین پست رو نوشت و به خودم ...

...

بهت نگفتم تا حالا

اينكه چقدر دوست دارم

اما حالا بهت ميگم

بی‌تو دارم كم ميارم

بهت نگفتم تا حالا

كه بدجوری ‌عاشقتم

بهت نگفتم تا حالا

اما حالا بهت ميگم

داری ‌كجاها ميكشی‌

باز اين دل دربه در رو

قشنگ مهربون من

اينجوری ‌از پيشم نرو

بهت نگفتم تا حالا

اينكه چقدر دوست دارم

اينكه چقدر آرزومه

پيش چشات كم نيارم

دلم ميخواد باور كنی

از ته دل ميخوام تو رو

وقتی ‌ميگم بمون ، بمون

وقتی ‌ميگم نرو ،‌ نرو

بری ‌هزار سالم بشه

چشم انتظارت می مونم

بازم برای‌دل تو ترانه هامو ميخونم

خودت ميدونی ‌كه تو رو

از دل و از جون ميخوامت

ليلی عشق من شدی

من مثل مجنون ميخوامت

بهت نگفتم تا حالا

اينكه چقدر دوست دارم 

اما حالا بهت ميگم

بی ‌تو دارم كم ميارم

بهت نگفتم تا حالا

كه بدجوری ‌عاشقتم

بهت نگفتم تا حالا

اما حالا بهت ميگم